Citypress-gr®

Επικοινωνήστε μαζί μας : email: citypress.gr@gmail.com

Χρήστος Χωμενίδης, το ευέλικτο παιδί

Posted by defactogr στο Ιουλίου 23, 2013

Ποιος είναι ο σεμνός μνηστήρας του εποπτικού φορέα της ΝΕΡΙΤ;

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη*

Τον θυμάμαι στην ραδιοφωνική εκπομπή του ΑΝΤΕΝΝΑ

«Πρωϊνές διαδρομές», με τον Βασίλη Αδαμόπουλο, όταν επαινούσε κι έδινε ως δώρο σε μερικούς τυχεράκηδες ακροατές το βιβλίο της Ρεπούση. Το γνωστό. Τώρα θέλει να το ξεχάσει και το αρνείται αλλά εγώ τον άκουγα στο αυτοκίνητο. Αν υπήρχε άλλος Χρήστος Χωμενίδης στο ραδιόφωνο του ΑΝΤΕΝΝΑ, στην ίδια εκπομπή, τότε κάνω λάθος….

Πιθανώς να υπήρχε κάποιος άθλιος που έκανε πλαστοπροσωπία.

Θα ήταν ο ίδιος που έσταζε μέλι υπέρ του Σχεδίου Ανάν, με αναφορές, χάριν επιχειρημάτων, ακόμη και στον …Μακάριο Δρουσιώτη, αυτόν που στα βιβλία του περίπου ισχυρίζεται ότι η ΕΟΚΑ έκανε … «εθνοκάθαρση».

Απαντώντας πέρυσι τον Οκτώβριο στο «Ερωτηματολόγιο του Προυστ» για το Lifo, ο Χρήστος Χωμενίδης, στην ερώτηση «τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εμφάνιση σας;», απάντησε: «Το βάδισμα μου. Είναι μια διαρκώς αναβαλλόμενη πτώση». Με το ευφυολόγημα αυτό, ο  συγγραφέας του «Σοφού παιδιού», είπε απλά, πως περπατάει ατσούμπαλα. Ψεύδεται, αγαθώ κινήτρω, από μετριοφροσύνη.

Στην πραγματικότητα έχει κίνηση κι ευελιξία αίλουρου, ανακλαστικά ΕΚΑΜίτη και μύτη αγγλικού ιχνηλάτη bloodhound. Οσμίζεται τις αλλαγές του πολιτικού ανέμου και την δύναμη της εξουσίας από μίλια. Μπορεί δε και κάνει εκπληκτικά σλάλομ στο κομματικό δάσος σαν νορβηγικό τσαμπιόνι, ενώ, ως κολυμβητής, κάνει τον Μαρκ Σπιτς να βλέπει τις μπουρμπουλήθρες του. Κι εξηγούμαι.

Όταν ο ΓΑΠ ήταν στα ντουζένια του, ο Χωμενίδης ήταν, διορθώστε με αν σφάλλω, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και εκ των λογογράφων του ταξιδιάρη ποδηλάτη με την στολή του Μπάτμαν και τα αεροδιαστημικά γυαλιά.

Σήμερα, από τον λογαριασμό του στο Facebook έχει κατεβάσει όλες τις πολιτικά επίμαχες αναρτήσεις και σχόλια από τον Αύγουστο του 2009 έως τις αρχές του 2010. Όλα όσα έγραφε πριν και μετά τις μοιραίες εκλογές του 2009 υπέρ του Γιώργου κι όσα «γαλλικά» επιδαψίλευσε στον Αντώνη Σαμαρά στον αγώνα του για της προεδρία της ΝΔ και τους πρώτους μήνες από την νίκη του, μου είπαν πως τα έχει διαγράψει εσχάτως…

Μόλις το Κίνημα έφαγε την τορπίλη της λαϊκής ψήφου, ο συγγραφεύς, που συνέγραπτε κι ορισμένα από τα «τρελά» που έλεγε ο Γιώργος, σκαρφάλωσε στα ρέλια του πράσινου Τιτανικού και με χάρη Γκρεγκ Λουγκάνις εγκατέλειψε το σκάφος. Με δεινό αριστερόστροφο μακροβούτι την κοπάνησε και σκαρφάλωσε στην τράτα της ΔΗΜΑΡ, έχοντας από καιρό, μαθαίνω, σαν στόχο την ΕΡΤ.

Όταν ο Πρωθυπουργός έκανε την καταδρομική επιχείρηση κλεισίματος και διάλυσης της ΕΡΤ, ανακοινώνοντας την εντός μερικών εβδομάδων συγκρότηση του νέου φορέα της Δημόσιας Τηλεόρασης, ο ευέλικτος συγγραφεύς είδε με αδημονία εγγύτερα το όραμα του, το Ιερό του Δισκοπότηρο. Να τεθεί επικεφαλής του νέου φορέα.

Φευ, τα ψυχολογικά της ΔΗΜΑΡ και τα πολιτικά της αδιέξοδα οδήγησαν τον Φώτη Κουβέλη σε σύγκρουση με την ΝΔ και στην αποχώρηση από την κυβέρνηση, οδηγώντας την ΔΗΜΑΡ σε δημοσκοπική πτώση και χωρίς μερίδιο εξουσίας. Έτσι έμεινε μπουκάλα κι ο κοσμικός αριστερός Ανδρέας Παπαδόπουλος, που είχε την ίδια ευγενή φιλοδοξία με τον Χωμενίδη.

Δεν κατέστη όμως αμφίβολη μόνο η είσοδος της ΔΗΜΑΡ στην Βουλή στις επόμενες εκλογές. Ταυτόχρονα το χέρι της Ειμαρμένης και του Φώτη πήγαν να απομακρύνουν από το ευέλικτο παιδί έναν πιθανό σημαίνοντα ρόλο στην νέα Δημόσια Τηλεόραση.

Ενώ λοιπόν η αμήχανη σύγκρουση της ΔΗΜΑΡ με την κυβέρνηση ήταν εν εξελίξει, ο Χωμενίδης, γι’ άλλη μια φορά σκαρφάλωσε στα ρέλια και με σοφία και χάρη εγκατέλειψε κι αυτό το σκάφος. Έκανε και τις κατάλληλες ευπρεπείς δηλώσεις κατά Κουβέλη και Βενιζέλου, διαχωρίζοντας την θέση του και ευθυγραμμιζόμενος με την κυβερνητική επιλογή για την ΕΡΤ.

Τώρα προσπαθεί να πιαστεί από το μανίκι του Αντώνη Σαμαρά και ν’ ανεβεί στον ώμο του και στην κορυφή του εποπτικού φορέα της νέας Δημόσιας Τηλεόρασης. Το λένε τα τέλια, η πιάτσα και όλες οι έγκριτες και μη.

Πρέπει πάντως να είδε πολύ φως αληθινό τουλάχιστον σε σχέση με πέρυσι. Στις 26.05.2012 διαβάζαμε στην iefimerida του Χρήστου Ράπτη, με τίτλο «Χρήστος Χωμενίδης: Η χώρα θέλει Πρωθυπουργό έναν …Μπουτάρη», τα εξής:

«Ανειλικρινή χαρακτηρίζει τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ ενώπιον του ελληνικού λαού αλλά και τωνΕυρωπαίων εταίρωνο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδηςεκφράζοντας παράλληλα τις φοβίεςτου για το έργο της «παρωχημένης πανστρατιάς» του Αντώνη Σαμαρά.

«Σήμεραχρειάζεται περισσότερο από ποτέ ένα πρόσωπο αναφοράςΕγώ πρότεινα πριν απόλίγο καιρό το Γιάννη Μπουτάρη να ηγηθεί στις προσεχείς εκλογές ολόκληρου τουδημοκρατικού και φιλοευρωπαϊκού τόξουτο οποίο ξεκινάει από το πεφωτισμένο τμήμα τηςΝέας Δημοκρατίας και φτάνει μέχρι τη μεταρρυθμιστική Δημοκρατική Αριστερά» δήλωσε στο Έθνος ο Έλληνας συγγραφέας.

Δικαιολόγησε δε την προτίμηση του προς το πρόσωπο του Δημάρχου Θεσσαλονίκης με αρκετά γλαφυρό τρόπο, «γιατί τον ΜπουτάρηΓιατί έχει δουλέψει σκληρά στη ζωή του και τοαποτέλεσμα του μόχθου του πίνεται στο ποτήριΔιότι είναι άνθρωπος που υπερέβη τα πάθητου και διατήρησε στο ακέραιο το πάθος τουΔιότι είναι του λιμανιού και του σαλονιού» (iefimerida.gr).

Τώρα, που θέλει να προσχωρήσει στην «παρωχημένη πανστρατιά» του Αντώνη Σαμαρά, προφανώς εγκατέλειψε την ιδέα της σωτηρίας της χώρας υπό του επιφανούς θεσσαλονικέως κεμαλικού. Άλλο ένα δεινό σλάλομ ενός σινιέ αριστερού, μπαίνοντας ή βγαίνοντας, δεν έχει σημασία.

Θα μου πείτε, μα επειδή διαφωνεί σε πολλά ζητήματα με την ΝΔ και τον αρχηγό της, είναι ακατάλληλος για τον εποπτικό φορέα; Όλοι ίδιοι θα είμαστε; Πλουραλισμό δεν θέλουμε;

Καταρχήν, ο Χωμενίδης δεν διαφωνεί. Αντιθέτως. Κατά καιρούς έχει συμφωνήσει με όλους. Τους κατάλληλους κι όταν κι όπου πρέπει. Ο Τσίπρας και ο Μιχαλιολιάκος του λείπουν από τη συλλογή του.

Το κύριο ζήτημα όμως δεν είναι αυτό, ούτε η συγγραφική του αξία, για μένα μέτρια αλλά γούστα είναι αυτά. Κι εδώ δεν θα κάνουμε βιβλιοκριτική. Ας τον καλούν σε εκπομπές του νέου φορέα, άμα θεωρούν κάποιοι αξιοσημείωτη την άποψη του.

Το ζήτημα είναι πως η εποπτεία της Δημόσιας Τηλεόρασης, η χάραξη πολιτικής γι’ αυτήν, η αισθητική της κι η στάση της απέναντι στην Ιστορία του Έθνους, απέναντι στην ταυτότητα, στον πολιτισμό του λαού μας, η επιλογή τηλεοπτικών παραγωγών και η συμμετοχή σε κινηματογραφικές, η θεματολογία τους, το όλο ύφος και ήθος της ψυχαγωγίας, επιμόρφωσης κι ενημέρωσης, είναι πολύ σημαντική εθνική υπόθεση.

Κι αυτή η υπόθεση απαιτεί μια προσωπικότητα μεγάλου κύρους και προσφοράς.

Μέσα στον χώρο και της ευρύτερης αριστεράς, αν θέλουμε τέτοια επιλογή, όπου να συμφωνήσει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ αλλά και να νοιώσει μια θετική έκπληξη ο αληθινός πνευματικός κόσμος, υπάρχουν πολύ πιο αξιόλογοι άνθρωποι, με πολύ πιο μεγάλο ηθικό και καλλιτεχνικό εκτόπισμα, που ξέρουν κι από τηλεόραση κι από κινηματογράφο κι από μουσική και δεν θα γίνουν ρεζίλι στον καθρέφτη τους. Άνθρωποι που θα ήταν ευρύτερης αποδοχής και θα εγγυώνταν αυτή την άλλη δημόσια τηλεόραση που θέλουμε.

Ευέλικτοι «διανοούμενοι» υπάρχουν πολλοί. Τους πουλάνε σαν μανταλάκια σε ντουζίνες στο Κολωνάκι και στα Εξάρχεια.

Έναν Έλληνα Δημιουργό χρειαζόμαστε. Κρίμα που δεν ζει ο Χατζηδάκης και που ο Μίκης είναι μεγάλος. Υπάρχουν όμως άλλοι. Χρειαζόμαστε κάποιον με υψηλή αισθητική, ας είναι και αναρχοπατριώτης, ακομμάτιστος, ανένταχτος και ρομαντικός ή μάλλον καλύτερα να είναι όλα αυτά αλλά πάντως να είναι οραματιστής κι ελληνοκεντρικός. Κι ας μην ξέρει μακροβούτια. Άμα πνίγεται κανείς, θα φωνάξουμε τον Χωμενίδη…

*Μέλους της ΠΕ της ΝΔ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: